Ömrümüz bir sürü sürize gebe...insan yaşadıkça yeni başlangıçlar hep var olur,sıfırdan başlamak her seferinde daha güçlenerek daha büyük bir inançla yaşamayı seçiyorum,yıkılanların ardından yeniden doğuyorum...Fırtınalı denizlerden sakin bir güneş doğumuna kavuşuyorum,mutluluk uzakta değil bakmasını bilirsen tam da ummadığın bir anda beklenmedik bir şekilde yanıbaşında...Sırtımdaki büyük kamburdan kurtuldum,beni mutsuz eden,değiştirmeye çalışan herkesten herşeyden kurtuldum,yeni bir şehirde tertemiz bir ruhla güzel günlerle buluşuyorum...

YALNIZLIĞA ALIŞMALI...

Bavulları hep toplu durmalı insanın
Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı
Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vaz­geçmeli
İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı
Yalnızlığa alışmalı
Çünkü "omuz omuza" günlerin vakti geçti.
Dayanışma... günümüz borsasının değer kaybeden hisse senet­lerinden biri artık
Bireyin keşif çağı, geride kı­rık dökük yalnızlıklar bıraktı.
Terörün bile bireyselleştiği çağdayız.
Zaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil; zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır.
İşte o yüzden alışmalı yalnız­lığa
Sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan
Güvendiği dağlardaki karlara bakı ders çıkarmalı
Hüzünlü bir şarkıyla paylaşı­lan gecelerde başım dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli
Sofrada tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı
Romanlardan yalnızlığı yücelten paragraflar aşmalı evin en görünür duvarlarına
"Yalnızlık paylaşılmaz Paylaşmılsa yalnızlık olmaz" dizeleriyle başlamalı güne
Telesekretere "şu anda size cevap verebilecek kim­se yok" denmeli,belki de hiçbir zaman olmaya­cak
Cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı
Oysa sessizlik haksızlığa alkıştır.
Haklılığın onuru yaşatır insanı... Susmanın utancı öldürür.
O yüzden en sessiz gecelerde ''doğruydu, yaptım"la teselli bulmalı insan
Feryada komşuların yetişmemesine, soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı
Kendiyle he­saplaşmaya çalışmalı
Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye, kendiyle hüzünlenip,kendiyle keyiflenmeye hazır ol­malı
Hep başını alı gidebilecek kadar cesur, ama hep kalı savaşacakmış kadar gözüek olabilmeli
Sessizliği, sese dönüştürebilmeli
Ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan
Yollarla barışmalı
Yalnızlığa alışmalı
CAN DÜNDAR

BAĞLANMAYACAKSIN

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayı.p gidecekmiş gibi, Hem
de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...

CAN YUCEL

BAĞLANMAYACAKSIN...

BAĞLANMAYACAKSIN

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayı.p gidecekmiş gibi, Hem
de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...

CAN YUCEL

10 KASIM

70 yıl geçmiş aradan..Koskoca 70 yıl..Geçen zaman onun haklılığını nasıl da gözler önüne seriyor..

Bir hitabe bırakmıştı bizlere Ey Türk Gençliği!! diye başlayan.Neydi 1. ve asli görevimiz Türkiye Cumhuriyeti'ni ilelebet muhafaza ve müdafa etmek!!!

Nasıl devam ediyordu peki??Bu devlet bu cumhuriyet bizim en kıymetli hazinemizdi..İçerde ve dışarda dahili ve harici bedhahlar olacaktı!!!Vazifeye atılmak için görev beklemeyecektik çok uygunsuz bi zamanda müdafaa etmemiz gerekebilirdi temel değerlerimizi...Limanlarımıza,tersanelerimize..(daha neler neler) kadar girebilirdi bu düşmanlar eğer dikkat etmezsek..Bütün dünyada emsali görülmemiş bi galibiyet elde etmiş olabilirlerdi ayrıca..

Devam edelim Gençliğe(!) Hitabe'den..

Bütün bunlar olabilirdi..Fakat daha tehlikelisi memleketin dahilinde iktidara sahip olanlar(bunları tanıyosunuz!!!) gaflet,dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler..Şahsi menfaatlerini ülk


e menfaatlerinden üstte tutabilirler demişti.

Peki millet?Millet fakr-u zaruret içinde harap ve bitap düşmüş olabilirdi...

Bu ahval şerait içinde dahi vazifemiz Türk İstiklal ve Cumhuriyeti'ni kurtarmak arkadaşlar..Yukarda yazılanların hepsi gerçekleşti..Teker teker..

Atatürk bir kahin değildi bu sözleri gençlere miras bırakırken...Halkını,ülkesini,yabancı ülkelerin Türkiye üzerinde ne gibi emellerinin olduğunu bilen gerçekten de çok büyük bir devlet adamıydı!

Ölümünün 70. yılında minnetle anıyoruz ve hatırlatmadan geçemiyoruz...

Gençliğe Hitabe bir duvar süsü değil,bir erken uyarı sistemidir...

--alıntıdır--
Alev'e teşekkürler